Urban Spirit: Black Keys

Οι Black Keys , οι δύο παιδικοί φίλοι που ξεκίνησαν από το Akron του Ohio είναι το νέο θέμα συζήτησης μεταξύ των μουσικόφιλων κύκλων που είχαν κουραστεί από τα ίδια και τα ίδια και περίμεναν κάτι καινούργιο να ταράξει τα μουσικά νερά . Τα δύο αγόρια, που το 2001 παράτησαν το κολέγιο και αποφάσισαν να δώσουν μία νέα πνοή στη ροκ μουσική, είναι ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Dan Auerbach και ο ντράμερ Patrick Carney.

Το ντουέτο έκανε το ντεμπούτο του το 2001 με τον δίσκο The Big Come Up το οποίο το χαρακτήριζε ένα retro στυλ που είχε λείψει στους φίλους της ροκ ( χαρακτηριστικές είναι οι τεχνικές ηχογράφησης που χρησιμοποιούσαν ,σε κασετόφωνα , κρατώντας τους ήχους που τυχαία ακούγονται στο βάθος) και έκανε ξεκάθαρες τις blues-rock διαθέσεις τους, τις οποίες διατήρησαν σταθερές για μία δεκαετία μέχρι και το Attack and Release (2008) που είναι και το πρώτο άλμπουμ του οποίου την παραγωγή ανέλαβε ο καλύτερος indie rock παραγωγός της γενιάς μας , ο Danger Mouse. Μαζί με το Brothers (2010) ήρθε η ανανέωση και η αναγνώριση. Στο ύφος του νέου άλμπουμ κυριαρχούσε η soul, πράγμα που τους έκανε ακόμα πιο αρεστούς και επισφραγίστηκε από την εμπορική επιτυχία που γνώρισαν για πρώτη φορά , οι Black Keys ανέβασαν τη δημοτικότητα τους ,βρέθηκαν στο νούμερο 2 των charts και απέκτησαν και ένα Grammy.

Θα περίμενε κανείς να επαναπαυτούν για κάποιο χρονικό διάστημα στις δάφνες της επιτυχίας τους και να μην βιαστούν για τις επόμενες κινήσεις τους. Το El Camino , που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2011 , ήρθε να διαψεύσει αυτές τις προσδοκίες . Όταν ακούς το Lonely Boy καταλαβαίνεις ότι οι Black Keys αυτή τη φορά έχουν αφήσει κατά μέρους τους slow ρυθμούς των προηγούμενων άλμπουμ και αποφάσισαν να ανεβάσουν στροφές . Το blues αποτελεί σταθερή αξία αλλά αποφασίζουν να ανοιχτούν και σε πιο rockabilly ήχους με εμφανείς επιρροές από 50s και 70s, από rock n’ roll , soul, glam rock, από τους Ramones, T-Rex, Cars, Ζ-Ζ Top, Beatles, Clash, Led Zeppelin, καθώς και Cramps. Πλέον έχουν εισάγει στον ήχο τους μπάσο και πλήκτρα –ως τώρα είχαν περιοριστεί στα ντραμς και την κιθάρα. Ο δίσκος αποτελείται από 11 κομμάτια και είναι μικρής διάρκειας, μόλις 38 λεπτών. Ίσως να μην φτάσει την μεγάλη εμπορική επιτυχία που γνώρισε το Brothers αλλά σίγουρα ακούγεται ευχάριστα . Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το μοντέλο της Chevrolet το 1959-60 (όχι φυσικά αυτό που εμφανίζεται στο εξώφυλλο). Τα κομμάτια που έχουν ξεχωρίσει είναι το αναμφισβήτητα το lead single Lonely Boy , άκρως χορευτικό κομμάτι, το Little Black Submarines , το Sister και το Gold on the Ceiling .

Πρόσφατα μία δήλωση του Patrick Carney στο περιοδικό Rolling Stone δημιούργησε αμφιλεγόμενα συναισθήματα : "Rock and roll is dying because people became OK with Nickelback being the biggest band in the world" (το rock n' roll πεθαίνει, διότι ο κόσμος συμβιβάζεται με το γεγονός, πως οι Nickelback είναι η μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο. Η απάντηση των Nickelback ήταν άμεση μέσα από την σελίδα τους στο Facebook "Ευχαριστούμε τον ντράμερ των Black Keys αποκαλώντας μας το μεγαλύτερο συγκρότημα στον πλανήτη.”

To θέμα είναι οι Black Keys να μην αναλωθούν άλλο σε ανούσιες λεκτικές επιθέσεις και αντεπιθέσεις καθώς και να μην παρασυρθούν από τις επιταγές της εμπορικότητας αλλοιώνοντας το old-fashioned στυλ τους για το οποίο τους έχουν εκτιμήσει οι fans τους. Η πορεία θα δείξει ποιος θα αναδειχτεί «νικητής» της ροκ σκηνής και κυρίως ποιος θα κερδίσει μια θέση στην καρδιά των φίλων της ροκ .